قاب عكس را بر عكس گذاشته بود؛طبقه بالاي كمد ديواري اتاق خواب؛قاب را كه برگرداندم مردي بود كه دستش را گذاشته بود روي شانه زن و همين طور به دوربين خيره شده بود.زن دستش را روي دست مرد گذاشته بود و مي خنديد؛عكس را جايي شبيه سفره خانه گرفته بودند ولي هيچ معلوم نبود چه وقتي از ماه و سال است؛ساعت مچي روي دست زن روي عدد11 مانده بود؛11 شب يك روزي از اين سه؛چهار سال پيش.مرد پايش را روي پايش انداخته بود وآستين پيراهنش را چند بار تا زده بود شايد وقتي كه هنوز دعوايي بين شان نبوده؛شايد اول بگو مگو هاي شان بوده؛انگار مسافر بودند حتما بايد خيلي خوش گذشته باشد كه يك عكس از آن شب يا از آن سفر را قاب كردند و گذاشتند جايي شبيه كنار تخت خواب؛مردها كه معمولا اين كار را نمي كنند.پس شايد به زن خيلي خوش گذشته.كلي خاطره دارد از آن شب؛از آن زندگي.صاحب خانه گقته بود سه سالي نشسته اند و حالا هم براي اين بلند شدند كه از هم جدا شده اند؛گفت تمديد كرده بودند؛امسال را هم خوب...

اين اما از آنهايي نيست كه بشنوي و تمام.وقتي خانه را تمديد مي كردند حتما بينشان دعوا بوده ولي شايد فكر نمي كردند كارشان به جدايي برسد.اين چيزها كه يك شبه اتفاق نمي افتد.هر چه بود؛هيچ اثري از مرد در خانه نبود؛به جر همان قاب عكس.دختر اما انگار هنوز ميخواست باشد؛حلقه اش هنوز دستش بود.كيسه مشكي بزرگ را از اين سر خانه به آن طرف مي كشاند و ته مانده اثاثش را تند تند توي كيسه مي ريخت؛بعد از سه؛چهار سال زندگي نمي شود چيزها را ازهم تفكيك كرد.نمي شود مبل را ببري در حاليكه يادت هست يه نفر كنارت تشسته بوده؛نمي شود بلوزي را كه با هم خريديد بپوشي؛ به همان سفره خانه بروي؛توي همان ليوان ها آب بخوري.همان عطر را به خودت بزني؛ دست هايت را با همان رايحه صابون بشوري و اصلا خيالت هم نباشد كه همه اينها تو را به كسي پيوند مي دهد.سه سال وقت زيادي است تا همه اينها توي مخ ات برود؛ اين قدركه تا آخر عمرت از يك عطري؛از يك جاهايي؛از يك ساعت هايي براي هميشه فرار كني.

پ.ن:ممنون ه.ج برای راهنمایی...